17-11-07

schrikken week 46

Eigenlijk heb ik afgelopen week niet veel bijzonders gedaan.Natuurlijk wel elke dag even met onze rooie gespeeld, als ik dat niet doe springt hij gewoon boven op mijn kop.Dus iedere dag even spelen dan is hij ook weer tevreden.Ohja bijna vergeten.Eerst moeten jullie dit even weten.Mijn baasjes zijn een nieuwe schutting aan het plaatsen die word 1,5m hoog en ik ben als ik op mijn achterbenen sta zo'n 1,7m hoog.Onze buurman loopt altijd langs de oude schutting die is 2,5m hoog dus hoor ik hem wel maar zie hem niet.Van de week hoorde ik hem naar de nieuwe schutting lopen ik dus gauw daar naar toe en wachte.Jahoor daar kwam hij eindelijk en net op het moment dat hij naast de schutting stond sprong ik op om hem met een luid geblaf te begroeten.Nou je raad het wel hij stond stijf van de schrik en ik wilde alleen maar hallo zeggen.Zo snel als hij gekomen was is hij ook weer vertrokken. Zonder mij te begroeten.Nou vriendelijk hoor!!!!Mijn vrouwtje die alles gezien had lag in een scheur van het lachen.Als troost voor mijn teleurstelling kregen we allemaal een snoepje.Ik denk dat we morgen naar mijn papa en mama en faith gaan.Want rieky is terug uit noorwegen.Ze is bij de noorse familie geweest dus zal ze wel veel te vertellen hebben.Als ik nog iets leuks hoor dan vertel ik dat nog wel even.9 0059 006

14:55 Gepost door Fjerla in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

Liesbeth en Fjerla, er is niemand zo gelukkig als wij. Behalve prachtige karakters, zijn jullie allemaal helemaal gezond, en daar doen we het voor. Wij weten wat het is om hondjes te hebben met problemen, net als jullie trouwens. Het is jullie van harte gegund. Na zoveel pech, eindelijk geluk.

liefsxxxxx

Gepost door: rieky | 01-12-07

Lachen joh! Hoi Fjerla, wat een mooi verhaal. Doet me denken aan mijn tante Steffi, die hier ook woont. Die laat iedereen zich rot schrikken. Komt er een fiets langs en het vrouwtje loopt met ons te wandelen, neemt Steffi opeens een sprong en het vrouwtje hangt bijna in een boom. Jammer genoeg heeft ze het vaak al in de gaten en houdt ze Stef goed vast. Ik moet dan zo lachen en begin net als mijn papa dan te piepen van plezier. Wat kunnen we toch een lol hebben met die grote mensen, hè! Groetjes van Lobbes.

Gepost door: famyran | 02-12-07

De commentaren zijn gesloten.